Beuglijn visserij

‘Longlining’ of in het Nederlands: vissen met beuglijnen, is een visserijpraktijk die wereldwijd wordt toegepast. Zowel kleinschalige visserijen als ook grote en uiterst moderne industriële ondernemingen maken gebruik van deze methode. Geschat wordt dat wereldwijd jaarlijks zo’n 10 miljard beuglijnhaken worden uitgezet.

Het materieel en het gebruik van de beuglijn varieert en is afhankelijk van fysieke oceanografische condities en op welke vangst-soort men zich richt.

Hoofdzakelijk wordt van de vissersboot een multifilament of monofilament ‘hoofdlijn’ uitgezet, die in lengte varieert van enkele kilometers tot wel 130 kilometer.

Aan een ‘hoofdlijn’ zitten weer ‘taklijnen’ waaraan de haken met aas bevestigd worden (tot wel 3.000 in totaal!).

Na 1 tot 24 uur wordt de hoofdlijn met de vangst weer terug aan boord gehesen.

Het grote probleem van het vissen met beuglijnen is dat dit leidt tot enorme hoeveelheden ‘bijvangst’ zoals haaien en schildpadden. Op deze manier sterven er elk jaar weer miljoenen dieren onnodig.